كه پيشاني به تندرهاي وهم انگيز مي ساييد

اميدم را برافزاييد

غرورم را نگه داريد

به سان آن پلنگاني كه در كوه و كمر داريد                "سياووش كسرايي"

نقاب هاي برفي در اثر وزش باد و تجمع برف روي يال ها و قله ها و خط الراس ها تشكيل مي شوند و بسيار ناپايدار و خطرناك اند . معمولا" كوهنورداني  كه در زمستانها به قلل مرتفع صعود مي كنند با انواع نقابهاي برفي آشنايي دارند

و يا حداقل اينكه خطرات نقابهاي برفي را دست كم نمي گيرند  و چگونگي برخورد با آنها را رعايت مي كنند .

يكي از روشهاي مقابله با خطرات نقاب برفي بستن افراد گروه بوسيله طناب با فواصل معين از يكديگر مي باشد به نحوي كه در هر بار تنها يك نفر روي قسمت نقابي يال قرار گيرد .

عمق برف در نزديكي نقاب برفي

البته حتي المكان نبايستي از روي نقابها و لبه ها حركت كرد و تا آنجايي كه ميتوانيم بايستي مسير را دور زد حتي اگر مسيرمان دور شود . در تاريخ 28/11/1387 روز جمعه  به همراه دوست و همنوردم آقاي دكتر ميرصالحيان به سه قله معروف دركه صعود كرديم و چند آبشار زيبا را از نزديك نظاره كرديم .

 قله چين كلاغ به ارتفاع 2820 متر ، قله سياه سنگ به ارتفاع 3045 متر و قله دوشاخ به ارتفاع 3040 متر و همچنين آبشار جوزك و كارا و چندين آبشار كوچك ديگر.

ما در ساعت 6:10 دقيقه از طريق دركه ، سه راه معدن به سمت قله چين كلاغ شروع بحركت نموديم ، مشخصه اين مسير وجود معادن سنگ سبز است . هوا بسيار عالي بود و بيشتر بوي بهار مي آمد تا بوي زمستان و نسيم خنكي از سوي كوه به سمت ما در حال وزيدن بود .

تا 500 متري قله چين كلاغ برفي ديده نمي شد ولي يواش يواش هر چه بالاتر مي رفتيم حجم برف بيشتر و وزش باد تندتر و سردتر مي شد به حدي كه مجبور شديم به حجم لباسهاي خود بيفزاييم .

ما ساعت 9 صبح بر روي قله ايستاده بوديم و پس از كمي تامل و تماشاي صحنه هاي افسونگر طبيعت و ديدن قله هاي اطراف مسير بعدي خود  را  كه قله سياه سنگ بود مشخص كرديم .

قله چين كلاغ

از نماي قله چين كلاغ ، قله سياه سنگ دقيقا" در سمت شمال و قله دو شاخ در سمت شمال غربي قرار دارند . براي رفتن به قله سياه سنگ بايستي اول تا گردنه كارا حدود 300 متري را فرود مي آمديم .

 در آن ارتفاع ، زيبايي آسمان آبي ، صداي خرد شدن  و قريچ و قروچ برف يخ زده در زير گامها ، رد پاي گرگها ، شغالها و روباهها ، همه و همه برايم زيبايي خاصي داشتند.

 و پس از 10 دقيقه استراحت و خوردن مقداري مواد مغزي ، ساعت 10 صبح از روي گردنه به سمت قله سياه سنگ به ارتفاع 3045 متر شروع به صعود كرديم .

شايد دليل نامگذاري اين قله بخاطر كوهها و صخره هاي سياه اطراف آن باشد . ما ساعت 10:50 دقيقه و پس از كمي دست و پنچه نرم كردن با صخره هاي ستبر بر روي قله سياه سنگ ايستاده بوديم .

هوا هنوز نيمه آفتابي بود و ابرهاي باران زا در حال تشكيل بودند لذا تا زمان باقي بود بلافاصله بسمت قله دو شاخ كه حالا در غرب ما واقع گرديده بود حركت كرديم .

قله دوشاخ از نماي قله سياه سنگ

در طول مسير بايستي از خط الراس حركت مي كرديم كه نقابهاي برفي در آن فراوان ديده مي شده لذا مسير را طوري انتخاب كرديم كه حدالمكان از آنها دور باشيم .

به سمت قله دوشاخ

من و همنوردم هر دو به نوبت برف كوبي ميكرديم و هر بار به يكديگر هشدارها و گوشزدهاي لازم را ميكرديم و در نهايت در ساعت 11:50 دقيقه به قله دوشاخ رسيديم .

شنيده بودم كه طبيعت قسمتي از روح بشري و روح بشري قسمتي از طبيعت است و هر دو از هم جدا نشدني اين گفته را باور داشتم ولي تا بحال به اين اندازه در آن بلنداي قله احساسش نكرده بودم .

در كنار قله ، تخته سنگ بزرگي وجود دارد كه اگر اين قله را از نماي غربي تر يعني از سمت كتل خاكي و مسير فرحزاد به امامزاده داوود نگاه كنيد دقيقا" دوشاخ بودن آن را مشاهده مي كنيد . 

نمای از قله پلنگ چال از نمای دوشاخ 

در گوشه اي از قله ، در پناه سنگي بزرگ ، كه باد كمتري با ما مواجه باشد پناه گرفتيم و 20 دقيقه اي را صرف خوردن صبحانه ( البته بهتره بگويم نهار ) و استراحت پرداختيم .

ساعت 12:10 دقيقه شروع بحركت بسمت دركه نموديم . البته اينبار برگشت را از طريق گردنه ، دره و جنگل زيباي كارا برنامه ريزي كرديم

آبشار كارا

و ديداري هم داشتيم از آبشار زيباي كارا كه در نزديكي جنگل كارا ميباشد . پايان برنامه ساعت ۱۵:۱۵ دقيقه در ميدان دركه بود