ایران سرزمین من

 برآمد باد صبح و بوي نوروز

بكام دوستان و بخت پيروز

مبارك بادت اين سال و همه سال

همايون بادت اين روز و همه روز

. . . ادامه برنامه قبل

هواي لطيف صبحگاهي ، طبيعت پر جاذبه منطقه ، طراوت و مرطوبي هواي پيرامون آبشار همگي مان را سخت جذب شگفتي ها و زيبايي هاي محيط اطرافمان كرده و همه غرق در تماشاي مناظر بديع بوديم .

آبشار اول شوي

اين آبشار ديدني ( آبشار اول ) در ارتفاع 850 متري از سطح دريا با ارتفاع تقريبي 85 متر و عرض 70 متر يكي از كم نظيرترين آبشارهاي ايران ميباشد .

 و در غربي ترين نقطه سالن كوه قرار دارد و يكي از خصوصيات اين آبشار ارتباط آن با سفره هاي آب زيرزميني است به اين معني كه سرچشمه آبشار از دل كوه است .

افشانه هاي آب و ذرات و پودر آب كه به صورت هايمان ميخورد و نسيمي كه از سمت آبشار بوجود مي آيد ، خستگي راه را از تنمان به كلي بيرون كرد و نيرويي دوباره به جانمان تزريق شد.

دوزيست منحصر بفرد معروف به قيصر لرستان

در اين قسمت رودخانه يك نوع دوزيست ( سمندر ) بسيار زيبا و منحصر بفرد هم به رنگهاي زرد ، سفيد و سياه شبيه مارمولك وجود دارد كه اين رنگها بصورت شطرنجي بر روي پوست اين حيوان خودنمايي مي كند .

آبشاري خالي از آب و يكي از مسيرهاي صعب العبور

 پس ازصرف نهار و استراحتي كوتاه ساعت 13 دوباره به سمت جنوب شروع به حركت نموديم . پس از نيم ساعت اينبار به آبشار دوم شوي رسيديم كه از زيبايي و عظمت چيزي از آبشار اول شوي كم نداشت .

آبشار دوم شوي

 استخري بزرگ و زيبا با آبي سبز در جلوي اين آبشار وجود دارد و  زلالي آب آبشار كه حاصل جوشش چشمه اي ديگر بود ما را مبهوت اين همه زيبايي كرده بود .

آبشار دوم شوي

شاید یکی از دلایل عمده که باعث شده است آبشار شوی بکر و دست نخورده باقی بماند سختی مسیرراه آن است زیرا اولا این محل ، جاده اتومبیل رو ندارد و فقط از طریق قطار یا جاده های کوهستانی از شمال خوزستان باید به این منطقه رفت

 ثانیا خود مسیر هم طولانی است وتنها باید پیاده یا حد اکثر با قاطر پیموده شود و وجود پرتگاههای صخره ای در بخشی از مسیر راه ، همه از عواملی است که باعث شده تعداد کمی بتوانند به این محل بروند و همچنان پاک و نسبتا تمیز باقی بماند .

غار شوي

پس از يك ربع ساعت ديگر به غار شوي با ورودي بزرگ رسيديم كه تنها مي توانستيم آن را از دور نظاره كنيم . در گزارش برنامه اي در مجله كوه خوانده بودم كه براي رفتن به اين غار احتياج به تجهيزات تخصصي و نفرات خبره ميباشد .

آبشار سوم شوي

در ساعت 14پس از حركت در جهت مسير رودخانه به آبشارسوم شوي رسيديم كه متاسفانه بخاطر خشكي بستر رودخانه و چشمه ساران ، آبي در بساط  نداشت .

آبشار سوم از نماي بالا

 ولي وجود رد آب بر روي تخته سنگي بزرگ ، حكايت از آبشاري زيبا و هيبت انگيز داشته كه در حال حاضر در حسرت  بي آبي مي سوخت . 

كودكان روستاي سرتنگه

پس از يكساعت ديگر كوهپيمايي وصعود و گذر از تنگه هاي صعب العبور ، به دره اي مي رسيم  . كه در انتهاي دره راس ساعت 15 به روستاي سرتنگه رسيديم كه اهالي مهربان آن ميزبان ما بودند .

گروه ما همراه با عبدالرضا رحيمي (بزرگ روستا) و دخترش

قله سالن كوه به ارتفاع 2500 متر بر اين روستا اشراف دارد ،  اين روستا كه حدود 100 نفر سكنه دارد از عشاير ايل بختياري و از طايفه حاجي وند هستند . بزرگ روستاي سر تنگه عبدالرضا رحيمي بود كه  بسيار مهمانواز و خونگرم بود و ما را بگرمي پذيرا شد .

موقعيت جغرافيايي آبشار شوي نسبت به دزفول و انديمشك

 بهرحال شب سرد و پرخاطره اي را در كنار عشاير غيور سپري كرديم ومردم روستا نيزاز دوغ ، كره و نان محلي از ما پذيرايي كردند  .

مدرسه و معلم روستاي سرتنگه

در ضمن اينكه از معلم اين روستا نيز بايستي تشكر و قدرداني كرد كه  ماهي 15 روز از دره شهر از توابع سردشت با وجود مسير سخت و صعب العبور با پاي پياده به آنجا مي آمد .

محيط اطراف روستاي شوي

روز جمعه 16/12/1387 پس از جمع و جور كردن وسايل و چادرهايمان ساعت 7:30 دقيقه صبح به سمت روستاي تله زنگ شروع بحركت نموديم .

اگر چه مشكلات مسير رفت در بازگشت هم تكرار شد  ولي مطمئنا" از رفتن به اين سفر پشيمان نبوديم . در ساعت 15 پس از 5:30 دقيقه كوهپيمايي و 2 ساعت استراحت به ايستگاه تله زنگ رسيديم .

پس از استراحتي كوتاه ساعت 16:30 دقيقه ، قطار از انديمشك وارد ايستگاه تله زنگ شد و بعد از يك سفر طولاني ساعت 9 صبح روز شنبه به تهران رسيديم .

 به هر حال اين آبشار زيبا ، يكي از موهبات خداوند متعال به مردم شريف ايران زمين است  و بايد قدر اين نعمتهاي خدادادي را بدانيم . در ضمن يادتان باشد بهترين زمان ديدار از آبشار شوي از اسفندماه تا نيمه دوم ارديبهشت ماه هر سال ميباشد .