ایران سرزمین من

نسيمي از دل دشت وطن خواست

هواي تازه از هر دمن خواست

براي فصل دلهاي بهاري

چمن هم آرزوي چو من خواست

پس از چندين ماه كه براي رفتن به آبشار شوي برنامه ريزي  كرده بوديم بلاخره به همراه دو نفر از همنوردان به نامهاي آقايان ميرصالحيان و ذاكري از تاريخ ۱۴/۱۲/۱۳۸۷ تا ۱۷/۱۲/۱۳۸۷ براي ديدن آبشار زيباي شوي اقدام كرديم .

براي رفتن به آبشار شوي حتما" بايستي با قطار مسافرت كرد . لذا ما با قطار عادي تهران – اهواز راس ساعت 11:55 صبح روز چهارشنبه تهران را به سمت ايستگاه تله زنگ ترك كرديم .

بر روی پل تله زنگ

براي رسيدن به ايستگاه مذكور استفاده ار قطار عادي به عنوان تنها وسيله مسافرت تا اين منطقه ضروري است چرا كه به واسطه وضعيت كوهستاني محل و وجود تونلهاي متعدد در مسير راه جز قطار وسيله ديگري به اين منطقه رفت و آمد نمي كند.

روستای شوی و تله زنگ با فلش مشخص شده اند

قطار پس از ايستگاه درود و با توقف كوتاه در ايستگاه هاي بعدي يعني قارون ، بيشه ، سپيد دشت ، چمسنگر ، كشور ، تنگ هفت و تنگ پنج در حدود ساعت 2:30 بامداد روز پنجشنبه به ايستگاه شهيد چراغي يا همان تله زنگ رسيد .

آخرین تونل منتهی به ایستگاه تله زنگ

در ايستگاه تله زنگ مسجدي كوچكي وجود دارد كه جهت استراحت از آن استفاده كرديم . يادم رفت بگويم كه در حين مسافرت با دو گروه آشنا شديم كه آنها هم با  ما همسفر بودند .

گروهي 14 نفره كه از تهران آمده بودند و قصد داشتند پس از ديدن آبشار اول شوي به روستاي شوي برگردند و شب دوم را آنجا سپري كنند

به سمت روستای شوی

 و گروه دوم  ، گروهي 4 نفره  از كوهنوردان زبده اراك بودند كه قصد داشتند پس از ديدن آبشار اول و دوم  و سوم از طريق تنگه اي باريك به روستاي سر تنگه بروند و شب دوم را آنجا سپري كنند .  

لذا ما ترجيح داديم با گروه اراكي ها به سرپرستي آقاي عقيلي همراه باشيم  و از تجربيات اين دوستان هم استفاده كنيم  . لذا ساعت 5 صبح از مسجد تله زنگ شروع بحركت نموديم .

پس از عبور از پل مهم تله زنگ كه گويا در زمان جنگ بين ايران و عراق چندين بار مورد اصابت موشكهاي هواپيماهاي عراقي قرار گرفته بود و توسط پرسنل توانمند راه آهن ترميم شده بود به سمت شرق راه را ادامه داديم .

پل معروف تله زنگ

پس از يك ساعت حركت به يك قبرستان قديمي مي رسيم كه نزديك به روستاي دادا قرار دارد ( روستايي كم جمعيت با مردماني فقير ) 

قبرستان قدیمی

ساعت ،   8 صبح را نشان مي دهد و ما  پس از طي كردن  پيچ و خم هاي فراوان  به نزديكي روستاي شوي كه نام آبشار هم از نام اين روستا گرفته شده رسيديم .

کودکی از روستای شوی

در چمنزارهاي پر گل روستاي شوي كه بوي علف و سبزه همه جا را فرا گرفته بود صبحانه را ميل كرديم  .  در مدت 1 ساعتي كه مشغول خوردن صبحانه و استراحت بوديم

فسیل صدف در دل سنگ

 از يك طرف گنبد سفيد امامزاده سيد محمود در وسط روستاي شوي و همچنين نخل هاي سرسبز اطراف آن ،

نخلهای روستای شوی

و از طرف ديگر رودخانه اي زلال با رنگي سبز كه حاصل جوشش چشمه هاي متعدد منطقه ميباشد و به سرعت در حال حركت بسوي پيوستن به رودخانه گل آلود دز بود خودنمايي مي كردند .  

 ساعت 9 صبح از روستاي شوي شروع بحركت بسمت آبشار نموديم . حين عبور از مزارع  روستا ، مورد اعتراض روستاييان زحمت كش قرار گرفتيم

 كه ضمن پوزش و عذرخواهي مسير خود را خيلي سريع تغيير داده و خود را به كنار جويباري روان كه ديواره هاي آن از سيمان ساخته شده بود و قسمتي از آب آبشار را به روستا ميرساند رسانيديم .

راه را به طرف آبشار تا جايي كه دره به ديواره و صخره منتهي ميشود ادامه مي دهيم . اين قسمت از راه را بايد با دقت و نيمه فني ادامه دهيم .

مسير به صورت زيگزاگ از داخل صخره مشخص است و قسمتهايي از مسير با سيم بكسل مهار شده است . به خطرناكترين قسمت مسير يعني ديواره "كنده" مي رسيم .

دیواره کنده

 ديواره اي كه يكپارچه سنگي و به صورت پرتگاه است و تعدادي گيره مناسب جاي دست و پا در دل سنگ كنده شده است .

آبشار اول شوی

 با پشت سر گذاشتن اين بخش از مسير فاصله زيادي با آبشار نداريم.

با كمك سيم بكسل ها ، مسير ديواره كنده را صعود مي كنيم و پس از نيم ساعت كوهپيمايي و با استفاده از فلشهايي كه جهت آبشار را مشخص كرده در ساعت 11:30 دقيقه به ناگاه در آخرين پيچ ، آبشاري زيبا و باعظمت در جلوي چشمان ما ظاهر شد . شايد اين هم يكي ديگر از چشم بندي هاي طبيعت است كه به يكباره خود را نشان مي دهد .

ادامه دارد......  

ضمن عرض تبریک به مناسبت سال جدید و نوروز ۱۳۸۸ ، سالي خوب و پربار همراه با سلامتي و طول عمر براي همه شما عزيزان از درگاه خداوند متعال خواستارم .