دشت جانستون
آن رشته كوه محتشم
آن چشمه ها ، آن دره ها
اين دشتهاي باصفا
اين صحنه هاي دلگشا
آهو گرازد ، بره با بع بع كند شوري بپا . . .
بس بيكران است اي وطن ، گردشگر زيباي تو
هم جلگه و هم دشت تو ، ييلاق تو ، صحراي تو
در رابطه با اين دشت اولين چيزي كه به ذهن هر كسي خطور مي كنه اسم فرنگي جانستون است .
براي همين من به همراه ۱۲ نفر ديگه بخاطر حس كنجكاويمان ساعت ۵:۳۰ صبح روز جمعه ۳۱/۳/۱۳۸۷ در گردنه قوچك قرار گذاشتيم .
ما پس از گذر از جاده پرپيچ و خم اوشان فشم و رسيدن به فشم ، به يك دوراهي ميرسيم كه ما مسير سمت راست را ادامه داديم .
پس از گذشتن از زاگون و لالون به قريه زيباي آب نيك در سمت چپ جاده رسيديم .
آب نيك آبادي است كوچك و پنهان از جاده با باغهاي مصفا و دره اي زيبا و دوست داشتني
كه همواره به عنوان يكي از تفرجگاههاي اطراف تهران در فصول مختلف سال مورد بازديد و گردش علاقمندان به طبيعت زيباي البرز مركزي بوده و هست .
اين روستا يكي از آباديهاي دور افتاده رودبار قصران در كنار جاده گرمابدر قرار دارد .
ما ساعت ۶:۳۰ از كوچه باغهاي آب نيك در هوايي صاف و بسيار خنك شروع به حركت نموديم .
پس از مدتي راهپيمايي در امتداد رودخانه كه پر از گياهان گلپر است به نقطه اي ميرسيم كه گويا راه از هر طرف بسته شده است .
ديواره ها از هر سو ، دره را در محاصره دارند . مسير را از راه پاكوب از كنار رودخانه ادامه مي دهيم و ارتفاع مي گيريم .
راه همچنان بالا و بالاتر ميرود تا به لب گردنه ميرسيم و در آخر پس از ۲ ساعت راهپيمايي خود را در ميان دشت زيباي جانستون مي يابيم .
دشت زيباي جانستون با گل ها و بوته زارهاي زيبايش را در حالي مي پيمايم كه جويبارها و سرچشمه هايش از نقاط مختلف دشت سرازير هستند .
در دشت جانستون باقيمانده توده هاي برفي از زمستان سال گذشته كه بصورت غارهاي برفي زيبايي درآمده اند در ميان رودخانه منظره قشنگ و خيره كننده اي را بوجود آورده اند .
پيرامون اين دشت مصفا قله هاي خرسنگ شمالي ( ۳۸۵۰متر) و جنوبي ( ۳۹۵۰ متر ) ، جانستون (۴۱۰۰ متر) ، وزوا و برج وجود دارند .
چشمه جانستون هم يكي از پر آب ترين و زيباترين چشمه هاي اين منطقه است .
با ديدن اين چشمه آدمي به اين فكر فرو ميرود كه گويا دريايي از آب در پشت اين كوه نهان است كه اين حجم زياد آب از داخل آن به بيرون فوران ميزند.
ما پس از صرف صبحانه در دشت جانستون بازديدي هم داشتيم از غار دست كن بيوك آقا . بد نيست بدانيد اين غار توسط شخصي بنام آقاي بيوك تبريزي كه هم اكنون ۷۶ سال سن دارد و از كوهنوردان قديمي است با دست كنده شده است .
نمونه ديگر اين غار دست كن كه توسط همين شخص كنده شده است در كنار آبشار سنگان ميباشد كه اون هم به همين نام شناخته شده است و نامي است آشنا براي كوهنوردان.
خوشبختانه در اين برنامه موفق شدم ايشان را از نزديك ببينم و به اميد خدا در زماني مناسب به معرفي اين شخصيت ناشناخته و همينطور دو غاري كه ايشان بمنظور پناهگاه جهت كوهنوردان كنده مي پردازم .
