ایران سرزمین من

ما براي پرسيدن نام گلي ناشناس

چه سفرها كرده ايم ، چه سفرها كرده ايم.

ما براي بوسيدن خاك سر قله ها

چه خطرها كرده ايم ، چه خطرها كرده ايم.

در ادامه پست قبلي ، ما ساعت ۸ صبح به همراه جمعي از دوستان در قالب يك تيم ۷ نفره از پناهگاه و آبشار دو قلوي شيرپلا ( ارتفاع ۲۷۵۰ ) به سمت پناهگاه اميري يا سياه سنگ شروع به حركت نموديم.

 پناهگاه شيرپلا

پس از ۲:۳۰ دقيقه كوهپيمايي به پناهگاه اميري در ارتفاع ۳۴۸۰ متري رسيديم.در طول مسير نرسيده به پناهگاه اميري يا سياه سنگ ، چشمه نرگس را نيز از فاصله نه چندان دور مي بينيم كه به سمت پايين دره در جريان بود .

چشمه نرگس

خداوند را به خاطر اين همه نعمت شُكر مي كنيم چرا كه شُكر نعمت ، نعمتت افزون كند.

 هر چه به سياه سنگ نزديكتر ميشويم آن را به مانند يك دژ نفوذ ناپذير در نظر مجسم ميكنيم. در اين جانپناه تابلويي نصب گرديده به اين مضمون : 

اين جانپناه به همت خانواده علي اميري كه در تاريخ  ۱۹/۰۹/۱۳۷۳ بر اثر سانحه كوهنوردي در همين محل جان به جان آفرين تسليم كرد بنا گرديده است .

روحش شاد

اين جانپناه مكان بسيار مناسبي براي پناه گرفتن كوهنورداني است كه در زمستانهاي سخت به هنگام صعود يا فرود در هواي نامساعد و طوفاني گرفتار شده اند .

ما پس از نيم ساعت استراحت يعني در ساعت ۱۱ صبح دوباره كوله ها را بر دوش مي كشيم و به سوي قله زيباي توچال به ارتفاع ۳۹۶۵ متر صعود را شروع مي كنيم .

 قله توچال در فاصله ۱۵ كيلومتري شمال تجريش قرار دارد و بخاطر نزديكي به شهر تهران بيش از هر كوه ديگري به آن صعود شده است . اين قله ميعادگاه اصلي كوهنوردان تهراني است و ويژگي منحصر به فرد آن ايستگاه ۷ تله كابين توچال ميباشد كه در نزديكي قله بنا گرديده است .

ميل به كوهنوردي و كشش هاي اوليه دروني براي رفتن به كوه بطور معمول از سنين ۱۷ سالگي شروع ميشود . نقطه اوليه اين سرآغاز ، زيبا و فراموش نشدني است و تا آخر عمر با انسان باقي مي ماند .

عكسي كه ملاحظه مي كنيد متعلق به ۲۳ سال پيش ميباشد كه اينجانب در سن ۱۷ سالگي براي اولين بار به قله توچال رفته بودم. به نظر من فتح يك قله از لذت بخش ترين ، مفرح ترين و در عين حال باشكوهترين كارهاست.

ما پس از گذشتن از جانپناه اميري بر روي يال گوله بند ، مسير را به سمت قله ادامه مي دهيم . سينه كش تند و لكه هاي برف را در اطراف مان پيش رو داريم.

بر روي خط الراس توچال كه قرار مي گيريم ، قله هاي متعدد زيادي نم نمك نمايان ميشود . شور و شوق رسيدن به قله سرا پاي وجودمان را فرا گرفته . گامهاي آخر را برمي داريم .

 بلاخره در ساعت ۱۲:۳۰ دقيقه به قله مي رسيم . واقعا" چقدر كوهها باعظمت هستند . به راستي كه بايد درس استقامت و استواري را از آنها بياموزيم .از اون بالا روستاهاي زيادي در لا به لاي كوهها در سكوتي ژرف آرميده اند و منظره  زيبايي را بوجود آورده اند .