ایران سرزمین من

هم مسکنم ، هم لانه ام ، كاشانه ي زيباي من

 آيينه ورزان روستايي است در هفتاد كيلومتري تهران در جاده فيروزكوه بعد از گيلاوند ، روبروي روستاي آبسرد . در اين روستاي سرسبز و آباد درختان زيادي همچون گيلاس ، زردآلو ، سيب ، گردو ، آلبالو و . . . وجود دارد و آب و هواي عالي آن زبانزد عام .

اين روستا به ۲ بخش تقسيم شده ده پايين كه در دشت قرار دارد و ده بالا كه بر روي كوه قرار گرفته . يكي از مسيرهاي قله زرين كوه يا زرينه كوه به ارتفاع ۳۴۵۲ متر غير از روستاهاي جابان و خسروان از اين روستا ميگذرد . با صعود بر روي اين قله دورنمايي زيبا از درياچه هاي تار و هوير را خواهيم داشت كه در نقشه بالا اين دو درياچه ديده ميشوند.

روستاي آيينه ورزان يا عين ورزان روستايي است نشسته بر دامن البرز شرقي با طبيعتي بسيار سبز و محصور كننده . يكي از زيباترين روستاهاي استان تهران كه با وجود درختان گوناگون و جويبارهاي فراوانش گو اين كه طبيعت از سر مهر انسان را به دامن خويش فرا مي خواند .

 در تاريخ ۱۵/۰۳/۱۳۸۷ اينجانب به اتفاق يك جمع دوستانه به آبشار و تنگه عين ورزان رفتم . براي رفتن به اين آبشار و تنگه فقط كافي است كه نهر پر آب روستا را به سمت شمال تعقيب كنيم.

 بعد از خانه هاي مسكوني روستا با يك شيب تند حدود  ۴۵ درجه روبرو خواهيم شد . بعد از نيم ساعت كوهپيمايي و پشت سر گذاشتن اين شيب تند به يك جاده خاكي در سمت چپ برمي خوريم كه تقريبا" ۳ كيلومتري درازا دارد .

در نهايت دوباره در مسير رودخانه قرار خواهيم گرفت و با يك صعود نيم ساعته به آبشار زيباي اول مي رسيم كه ارتفاع آن به ۲۰ متري مي رسد.

پس از استراحت و تماشاي ريزش آب از اين آبشار زيبا و گرفتن انرژي مضاعف ، مسير را از بالاي آبشار ادامه مي دهيم و كمتر از ۱۰ دقيقه به يك تنگه باريك كه عرض آن تقريبا" ۲ متر است مي رسيم.

 با گذر از پيچ و خم تنگه ، ياد و و خاطره تنگه واشي در ذهنم زنده شد با اين تفاوت كه در اين تنگه فقط ما چند نفر بوديم ولي در تنگه واشي هر هفته هزاران نفر بازديد كننده داره كه متاسفانه همين امر باعث شده كه تنگه واشي جذابيت خودش را از دست بده و مهمترين عامل هم انبوه زباله بخاطر عدم رعايت مردم عزيز ميهنمان است .

 از تنگه به بعد براي ادامه مسير چاره اي نيست بايد دل را به آب زد . راه رفته را بايد رفت . مناظر آنقدر زيبا و خنكي آب آنقدر دلچسب كه تمام مشكلات شهر و شهرنشيني را فراموش مي كنيم .

 ديواره هاي بلند و سر به فلك كشيده از دو طرف ما را راهنمايي مي كنند تا به آبشار دوم برسيم . آبشاري زيباتر ولي كوتاه تر از آبشار اول .

ديواره ها بسيار بلند هستند و بالا رفتن از اين ديواره ها فقط با داشتن تجهيزات فني و سنگنوردي مقدور ميباشد . و مسير آبشار هم بطوري است كه ادامه راه مقدور نيست مگر اينكه از زير آب سرد آبشار صعود كنيم كه با بدنهاي گرم و عرق كرده ، كار عاقلانه اي بنظر نمياد. 

با حسرت مسير را چك مي كنيم ولي ادامه كار خطرناك است . دو نفر از همراهان كم تجربه من اصرار به ادامه كار داشتند ولي با مخالفت من روبرو شدند و برگشتند .

نتيجه گيري : كوهها زيبا هستند ولي ارزش مردن ندارند.