قله عرقچین
وقتی که روحمان را از زیر دست و پای اطرافیان بیرون می کشیم - مچاله و خیس و لگد مال شده - کجا را بهتر از پهنه فراخ طبیعت داریم تا آن را - روحمان را می گویم - در آن گسترده بی مرز - زیر آفتاب - دوباره خشک و صاف کنیم.
در تاریخ ۲۸/۱۰/۱۳۸۶ باتفاق همنوردان خوبم آقایان صارمی - شاهی و نزیه به پای قله عرقچین (۲۵۳۰ متر) صعود کردیم.
قله عرقچین
برای رفتن به این قله بایستی از دارآباد - کوهپایه چهارم و از پیست خاکی ( این پیست مخصوص به علاقمندان به رشته دوچرخه سواری و اسب سواری در کوهستان میباشد و در نهایت به سمت پارک جمشیدیه ختم می شود ) شروع بحرکت نمود.
گروه ما در ساعت ۷:۳۰ شروع به حرکت نمود و در ساعت ۹:۳۰ به پای قله عرقچین ( گوسفند سرا ) رسیدیم . بخاطر لغزنده بودن مسیر قله - از رفتن به خود قله صرفه نظر کردیم.
پس از این تابلو یعنی جنگلکاری رحمان آباد از مسیر پیست بایستی جدا شد و بسمت کلبه مخروبه جنگلبانی و سپس به قله عرقچین صعود کرد. در ضمن بهترين زمان رفتن به اين قله فصل بهار در اوج زيبايي طبيعت است .
وارونگی هوای تهران ساعت ۸ صبح
( در این نقشه قله عرقچين -پيست دوچرخه سواري - كلبه متروكه جنگلباني ديده ميشود.)
پس از صرف صبحانه در ساعت ۱۰ صبح در كلبه جنگلباني مسير برگشت را طي نموديم . راستي در گوسفندسرا استخري وجود دارد كه از چشمه اي در نزديكي آن پر ميشود و براي آبياري جنگلكاري رحمان آباد مورد استفاده واقع ميشود. همينطور در اين مكان مسير ديگري وجود دارد كه شما را به باغچه خليل راهنمايي ميكند
نكته : انسان ضعيف ترين موجود طبيعت است از اين رو بايد با شناخت صحيح و رعايت اصول ايمني در طبيعت قدم بگذاريم.
براي ديدن عكسهاي بيشتر اينجا http://www.dropshots.com/kimiaairline#date/2008-01-18 كليك كنيد
