باتلاق گاوخونی 1
كمي نيست در بخشش دادگر
همي شادي افزاي و اندوه مخور
تو دل را بجز شادمانه مدار
روان را به بد در گمانه مدار
سراينده باش و فزاينده باش
شب و روز با رامش و خنده باش "شاهنامه فردوسي"

گابريل مي نويسد : " در انزواي مطلق ، گذر زمان مفهومي ندارد " اين را ميتوان در باتلاق گاوخوني كاملا" حس كرد .

باتلاق از بالای سیاه کوه
گاوخوني ، اين نام ما را به زمان درس و مدرسه مي برد و از آن نامهايي بود كه براي به خاطر سپردنش به مشقت نمي افتاديم و به آساني از يادمان نمي رفت .

در كتاب آورده بودند كه گاوخوني باتلاقي است كه زاينده رود در آن فرو مي رود . زاينده رود رودخانه اي است كه از كوههاي زردكوه بختياري سرچشمه مي گيرد و پس از مشروب كردن خاك اصفهان و عبور از اين شهر در باتلاق گاوخوني فرو مي رود .

مسیر طی شده از اصفهان تا میبد
باتلاق گاوخوني ، يك گودي است و ارتفاعش از سطح دريا 1475 متر ميباشد . حداكثر عمق باتلاق يك متر و مساحت تالاب بين 450 تا 700 كيلومتر مربع است و عرض آن 15 و طول آن 25 كيلومتر ميباشد .

بسوی سیاه کوه
وجه تسميه گاوخوني : گورخوني ، گودخوني ، گاوخانه و گاوخوني . روايت است بهرام گور كه در پي گوري به باتلاق مي رسد ، در آن گير مي افتد و جان خود را از دست ميدهد و از آن پس به آن گور خوني مي گفته اند .

رودخانه زاينده رود بر خلاف همه رودخانه ها ، به جاي آنكه به دريا بپيوندد و به حيات خود ادامه دهد در يك ناحيه كويري فرو ميرود و از حركت باز مي ايستد و منشاء اثرات فراوان طبيعي است .

نقطه آخر زاینده رود
گروه 5 نفره ما در تاريخ 24/02/1388 روز چهارشنبه از تهران با قطار ساعت 22:15 دقيقه به سمت اصفهان حركت كرد . و ساعت 5:30 دقيقه صبح پنجشنبه به شهر فيروزه اي اصفهان رسيد.

طبق هماهنگي قبلي يكدستگاه ميني بوس در اصفهان انتظار ما را مي كشيد ، لذا بيدرنگ به سمت ورزنه حركت كرديم . ورزنه شهري قديمي بر كنار جاده ابريشم با فرهنگي اصيل و نزديكترين شهر به باتلاق گاوخوني ميباشد .

ورزنه مردماني مهمانواز دارد و زنان چادر سفيدش توجه هر غريبه اي را به خود معطوف مي كند . . ورزنه مركز بخش بن رود است ( بن رود به معني پايان زاينده رود )

کاروانسرای شاه عباسی
اين شهر آثار باستاني متعددي دارد . از جمله پل قديمي شهر ، كبوترخانه ، مسجد جامع ، آب انبارها و آسيابهاي بادي ، چاههاي آرتزين (جهنده ) ، تپه هاي ماسه اي ، قلعه 1000 ساله قورتان و رباط شاه عباسي . . . .

نمای بیرونی کاروانسرای شاه عباسی
ما فرصت كرديم به بعضي از اين آثار سري بزنيم . اولين مكاني كه بازديد داشتيم رباط شاه عباسي ورزنه بود . اين رباط يكي از 999 رباطي است كه در عصر صفوي ايجاد شده است .

نمای بیرونی کبوتر خانه
اين مكان نشان از موقعيت ارتباطي ورزنه ميباشد كه بر سر راههاي مهم قرار داشته است و در طول زمانهاي مختلف كاربري مختلفي داشته است .

نمای داخلی کبوتر خانه
ورزنه در قديم الايام در مسير راههاي ادويه و ابريشم بوده است بطوريكه در مسير راههاي تخت جمشيد و يزد و كرمان به اصفهان و شهر ري قرار داشته است .

مكان بعدي مسجد جامع ورزنه بود ، با توجه به شواهد بدست آمده ، بناي اوليه مسجد بر روي آتشكده ساساني بنا شده است ولي بناي فعلي با توجه به كتيبه ها ، مربوط به سال 848 ه.ق. ( 581 سال قبل ) مربوط به عصر تيموري ميباشد .

اولين پلي كه بر روي زاينده رود ساخته شده ، پل ورزنه ميباشد و اتفاقا" همين پل ، آخرين پلي است كه روي زاينده رود وجود دارد . گفته ميشود تاريخ ساخت اين پل به عصر صفوي برمي گردد .

كبوترخانه ها كه قدمت بعضي از آنها به سيصد سال مي رسد با توجه به اهميتي كه كشاورزي منطقه داشته جهت تهيه كود استفاده مي شده است و در داخل آن معماري بسيار زيبايي شبيه كندوي عسل تعبيه شده است .

از شهر ورزنه كه 15 كيلومتراز طريق جاده شوسه به سمت شرق مي رويم به بند شاخ كنار و شاخ ميان مي رسيم . دو روستا پس از ورزنه با همين نام قرار داشته كه ديگر اثري از آنها نيست .

آب انبار
اين بند آخرين سد روي رودخانه جهت تنظيم و هدايت آب زاينده رود جهت مصارف كشاورزي و راه اندازي آسيابها مورد استفاده قرار مي گرفته .

آب بند شاخ کنار
با اينكه اين بند زيبا هنوز در دل كوير خود مي نماياند ، اما قطعا" اگر توجهي به آن نشود به زودي از ميان خواهد رفت . پس از بند شاخ كنار ، رودخانه شاخه شاخه مي شود و تالاب را تشكيل مي دهد .

تالاب گاوخوني به عنوان يك اسفنج ، در فصلهاي پر آب ، آب را به خود جذب و در فصلهاي ديگر پس ميدهد . مسير را ادامه مي دهيم ، پس از 10 كيلومتر ديگر به سياه كوه مي رسيم .

آب بند شاخ کنار
ادامه دارد . . .






































