ایران سرزمین من

ترا ای کهن پیر جاوید برنا          ترا دوست دارم ، اگر دوست دارم

ترا اي گرانمايه ، ديرينه ايران             ترا اي گرامي گهر دوست دارم

اخوان ثالث

 

 

قلعه هرمز كه به قلعه پرتغالي ها معروف است و همانطور كه در نقشه بالا مشاهده مي كنيد در منتهي اليه دماغه شمالي توسط مردم جزيره و بدستور آلفونسو آلبر كرك ، دريا سالار پرتغالي كه در سال ۱۵۰۷ جزيره هرمز را اشغال كرد ساخته شده است.

 

 

 ساخت اين قلعه بخاطر تراش دادن سنگهاي عظيم مرجاني بمدت ۳۰ سال بطول انجاميد . اين قلعه شامل آب انبار بزرگ ، انبار مهمات ، سربازخانه ها ، زندان ، كليسا ، تالار و مقر فرماندهي ميباشد.

 

 

 پس از تصرف جزيره در سال ۱۵۰۷  ، آلفونسو راهي هندوستان ميشود . پس از عزيمت او مردم هرمز عليه عوامل پرتغالي شورش مي كنند و سرانجام بار ديگر آلفونسو در ۲۵ مارس ۱۵۱۵ هرمز را تصرف مي كند.

 

 

ارتش عثماني هم يكبار به رهبري پيربيگ در سال ۱۵۵۰ ميلادي حدود يك ماه اين قلعه را در محاصره داشت ولي موفق به تسخير آن نشد . 

 

 

سرانجام در سال ۱۶۲۲ ميلادي قواي ايرانيان به فرماندهي امام قلي خان از سرداران دوره شاه عباس صفوي با فتح اين قلعه به سلطه پرتغالي ها پس از ۱۱۵ سال خاتمه داد .

 

 

 

بزرگترين معدن خاك سرخ در هرمز

 

معدن خاك سرخ هرمز سابقه اي طولاني دارد و از جمله معادن منحصر به فرد در ايران و جهان است. اين خاك در صنايع رنگسازي ، شيميايي ، سيمان ، پلاستيك ، كاغذ سازي ، شيشه سازي ، سراميك و لوازم آرايشي بكار مي رود.

 

 

ذخاير خاك سرخ بيشتر در اسپانيا ، هند ، آمريكا ، آفريقاي جنوبي ، استراليا ، چك و ايران يافت ميشود.

 

 

 راستي قصر بي بي گل ( آتشكده ) که به دوره اردشیر ساسانی نسبت داده میشود بر بالاي كوه بلندي در جزيره هرمز قرار داشت كه به گفته اهالي در مواقع اضطراري آتش بزرگي در آن روشن ميكردند تا اهالي بندر گمبرون يا بندرعباس آن را ببينند و به كمك اهالي هرمز بشتابند. حقيقتش پس از ۲۸ كيلومترپياده روي ديگر ناي رفتن به اين قصر را نداشتيم و به قول يكي از همنوردان انگيزه خوبي است تا دوباره به اين جزيره زيبا برگرديم.

 

 

 

...کوه می شوی
ابرهای جهان
شانه های تورا نوازش مي دهند
گاهی فکر می کنی
کوه ها؛
اندام ظریف ساقه ی گلی،
درخت ها؛
آهوان خیره در زیبایی...
گاهی فکر می کنی
گاهی هزارسال...
جوان می شوی،
گل می شوی،
پرنده می شوی،
شعر زیبایی از علی رضا حکمتی با تشكر از راز شقايق
 بخاطر فرستادن اين شعر زيبا

 داستان درباره یک کوهنورد است که می خواست از بلندترین کوه ها بالا برود.
او پس از سالها آماده سازی، ماجراجویی خود را آغاز کرد
ولی از آنجا که افتخار کار را فقط برای خود می خواست،
تصمیم گرفت تنها از کوه بالا برود.

شب ، بلندیهای کوه را تماماً در بر گرفت و مرد هیچ چیز را نمی دید. همه چیز سیاه بود. و ابر روی ماه و ستاره ها را پوشانده بود

همانطور که از کوه بالا می رفت، چند قدم مانده به قله کوه، پایش لیز خورد،و در حالی که به سرعت سقوط می کرد، از کوه پرت شد. در حال سقوط فقط لکه های سیاهی را در مقابل چشمانش می دید و احساس وحشتناک مکیده شدن به وسیله قوه جاذبه او را در خود می گرفت.
همچنان سقوط می کرد و در آن لحظات ترس عظیم، همه ی رویدادهای خوب و بد زندگی به یادش آمد.

اکنون فکر می کرد مرگ چقدر به او نزدیک است. ناگهان احساس کرد که طناب به دور کمرش محکم شد. بدنش میان آسمان و زمین معلق بود و فقط طناب او را نگه داشته بود.
و در این لحظه ی سکون برایش چاره ای نمانده جز آن که فریاد بکشد:
" خدایا کمکم کن"

ناگهان صدایی پر طنین که از آسمان شنیده می شد، جواب داد:
" از من چه می خواهی؟ "

ای خدا نجاتم بده!
- واقعاً باور داری که من می توانم تو را نجات بدهم؟
- البته که باور دارم.
- اگر باور داری، طنابی را که به کمرت بسته است پاره کن!

یک لحظه سکوت!! و مرد تصمیم گرفت با تمام نیرو به طناب بچسبد...
گروه نجات می گویند که روز بعد یک کوهنورد یخ زده را مرده پیدا کردند.
بدنش از یک طناب آویزان بود و با دستهایش محکم طناب را گرفته بود.
او فقط یک متر با زمین فاصله داشت!
و شما؟
چه قدر به طنابتان وابسته اید؟
ایا حاضرید آن را رها کنید؟
در مورد خداوند هرگز یک چیز را فراموش نکنید.
هرگز نباید بگویید او شما را فراموش کرده.
یا تنها گذاشته است.
هرگز فکر نکیند که او مراقب شما نیست.
به یاد داشته باشید که او همواره شما را
با دست راست خود نگه داشته است.

موفق و پيروز باشيد.