ای ایران ای مرز پر گهر ای خاکت سرچشمه هنر
دور از تو اندیشه بدان پاینده مانی تو جاودان

در تاریخ ۲۱/۱۰/۱۳۸۶ به اتفاق همنورد خوبم آقای دکتر میرصالحیان قصد رفتن به آبشار سنگان را کردیم . ده سنگان روستایی است در ۲۰ کیلومتری شمال غربی تهران و کمی بالاتر از سولقان بسمت امامزاده داود . سپس به یک دو راهی میرسید که جاده سمت راست به امامزاده داود و جاده سمت چپ به روستای سنگان میرسد که متاسفانه هیچ تابلویی هم جهت راهنمایی بسمت ده سنگان وجود ندارد. (تنها علامت - تابلو امامزاده عقیل است که شما را به ده سنگان راهنمایی میکند) .
ما ساعت ۷:۳۰ از ده سنگان بسمت آبشار حرکت کردیم . از همان ابتدا مسیر بسمت آبشار بعلت ریزش بهمن های متعدد بسته شده بود . در نتیجه ما ردپاهایی که قبل از ما پاکوب شده بود تعقیب کردیم. پس از طی مدت ۲ ساعت ردپاها بسمت یک کلبه کوهستانی ختم شد.
(اینجا امامزاده قاسم در مسیر آبشار سنگان است که برف به داخل صحن بیرونی آن رخنه کرده)
در آنجا باتفاق آقای میرصالحیان تصمیم به برگشت گرفتیم چرا که از این به بعد خودمان بایستی مسیر را پاکوب میکردیم و برای دو نفر این کار واقعا" سخت بود . در همین زمان دو همنورد بنام آقایان فریدونی و مقدم به ما رسیدند که در ابتدا قصد رفتن به قله پهنه سار (ارتفاع ۳۳۸۰ متر) را داشتند ولی وقتی با حجم زیاد برف روبرو شده بودند به همان آبشار رضایت دادند. بهرحال همه از دیدن هم در آن شرایط خوشحال شدیم مخصوصا" ما که قصد برگشت داشتیم .
از آنجا تیم ما ۴ نفره شد . آقای فریدونی که از کوهنوردان قدیمی و باتجربه بودند و به خیلی از قلل ایران صعود کرده بودند جلودار گروه شد و مسیر را پاکوب میکرد که انصافا" کار مشکلی بود. خلاصه پس از زحمت بسیار زیاد و صرف انرژی فراوان ساعت ۱۲:۴۵ به آبشار سنگان رسیدیم . (مسیری که در فصول دیگر ۲ ساعته میتوان رفت تقریبا" ۵ ساعت طول کشید.)
پس از صرف صبحانه ( بهتر است از کلمه نهار استفاده شود ) هوا ناگهان دگرگون شد . ما هم معطل نکردیم و در ساعت ۱:۱۵ مسیر برگشت را انتخاب کردیم و در ساعت ۴ بعد از ظهر به ده سنگان رسیدیم
+ نوشته شده در شنبه
1386/10/22ساعت 14:5  توسط پرویز شجاعی پارسا
|
گر مرد رهی راه نهان باید رفت صد بادیه را به یک زمان باید رفت

در روز جمعه ۱۴/۱۰/۱۳۸۶ ساعت ۹ صبح به روستای آیينه ورزان رسیدیم. آیينه ورزان روستایی است در هفتاد کیلومتری تهران در جاده فیروزکوه بعد از گیلاوند روبروی آبسرد .
این روستا یکی از مسیرهای رفتن به قله زرینه کوه میباشد و وقتی بر روی این قله می ایستی دو دریاچه تار و هویر کاملاْ دیده میشود. انشاء ا.. اگر خدا عمری دهد در فصل بهار یا تابستان حتماْ به این قله خواهیم رفت.
از این روستا رودخانه ای میگذرد که در فصل تابستان بیشتر صرف دهها هکتار باغات میوه میشود. ولی در فصول دیگر سال ؛ این آب که از چشمه های زرینه کوه جاری میشود پس از عبور از این روستا به سمت ایوانکی و سپس به شرق سیاه کوه در کویر رهسپار میشود.
در بالای کوه بلندی که بر روستای آینه ورزان مشرف است قلعه ای وجود دارد بنام قلعه نوذر شاه متاسفانه بخاطر پیدا کردن گنج بوسیله مردم منطقه تقریباْ منهدم شده
وقتی به پای قلعه رسیدم برف بسیار ریزی در حال بارش بود و جالب اینکه با سه مرد میانسال مواجه شدم که از اهالی روستا بودند و از من با چای و گردوی داغ که در آتش انداخته بودند به گرمی استقبال کردند . البته در ابتدا فکر میکردند من خبرنگارم و نمی خواستند عکس بگیرند ولی بلاخره راضی به گرفتن عکس شدند. در ضمن اطلاعات خوبی هم در رابطه با مسیرهای قله زرینه کوه بمن دادند .
در مسیر برگشت هم جایتان خالی به این درختچه زرشک برخوردم و تا تونستم خوردم . باور کنید در عکس بزرگنمایی نشده خود زرشکها اینقدر بزرگ هستند . در ضمن خیلی هم ترش و خوشمزه بود ؛ ببخشید که دهنتان را آب انداختم.
نکته آموزنده : کوهنوردی فقط فتح یک قله دور دست و رسیدن به آن به هر قیمتی نیست. صعود سالم و سلامت و بازگشت سالمتر به خانه اجزاءجدایی ناپذیر یک برنامه موفق کوهنوردی هستند که صرفاْ با دقت نظر ؛ کسب تجربه و احتیاط لازم به دست می آید.
+ نوشته شده در شنبه
1386/10/15ساعت 12:28  توسط پرویز شجاعی پارسا
|
چو پا بر فراز کلک چال کرد زچنگ تهمتن رها یال کرد
گریزان شده پور دیو سپید تهمتن به رخش اندر آمد چو شید

در تاریخ ۸/۱۰/۱۳۸۶ در روز عید غدیر به همراه همنوردان خوبم آقایان رضا صارمی - حسن میرصالحیان - حسین شاهی ساعت ۶:۳۰ از طریق گلابدره حرکت نمودیم و پس از گذر از دره یک باغ و باغ افشار که متعلق به وزارت آموزش و پرورش است .در ساعت ۸:۳۰ به پناهگاه کلک چال رسیدیم.

باغ افشار
پس از صرف صبحانه در پناهگاه کلک چال در ساعت ۹:۳۰ از طریق دره وزباد به گلابدره برگشتیم.

آبشار یخی
ارتفاع پناهگاه کلک چال ۲۶۰۰ متر میباشد . این پناهگاه سه مسیر دسترسی دارد ۱- پارک جمشیدیه ۲- گلابدره ۳- دره وزباد در ضمن این پناهگاه تا آنجایی که من میدانم متعلق به وزارت و آموزش و پرورش میباشد مگر آنکه ارگانی آن را مصادره کرده باشد که من بی خبرم.

در کنار پناهگاه برجی دیده میشود که به برج سفید معروف است و در سال ۱۳۳۹ توسط سازمان پیشاهنگی ایران ساخته شده است. روی آجرهای این بنا نام گروههای پیشاهنگی کاملاْ قابل مشاهده است.
اشتباه نکنید اینجا ساحل ابر شاهرود نیست . اینجا تهران خودمونه . کی باورش میشه هوای روز شنبه بالای سر تهران اینقدر زیبا باشه
نکته : دوستان خوبم لطفاً در کوهستان برای تهیه آتش از شکستن شاخ و برگ درختان خودداری نمائید . با کمی جستجو بر روی زمین شاخ و برگهای خشک شده فراوانی میتوان پیدا کرد. در ضمن پس از استفاده ار آتش حتماْ آتش خود را کاملاْ خاموش کنید.
+ نوشته شده در پنجشنبه
1386/10/06ساعت 12:27  توسط پرویز شجاعی پارسا
|
بنام خداوند کوه و دمن که جز مدح خالق نیاید زمن

سلام و سلام به شما که غم هایتان را بر بلندای قله ها گذاشته و باز گشته اید
به مناسبت شب یلدا روز جمعه ۳۰/۰۹/۱۳۸۶ باتقاق ۴ نفر از همنوردان خوبم به سرپرستی آقای دکتر صارمی ساعت ۳۰/۶ جهت صعود به دره اسون و از آنجا به ایستگاه ۵ تله کابین ( ارتفاع ۲۹۳۵ متر ) از میدان سربند حرکت کردیم.

در نیمه راه به دو گروه تقسیم شدیم گروه اول که شامل ۴ نفر بودند ساعت ۱۰:۱۵ به ایستگاه ۵ رسیدند و گروه دوم که شامل ۱ نفر بود و اونم خودم بودم ساعت ۱۰:۳۰ به گروه ملحق شدم . دلیل تاخیر هم خوب مشخصه ایستادن های مکرر جهت گرفتن عکس و کمی هم جهت دوپینگ
بعد از صرف صبحانه در رستوران تله کابین ساعت ۱۱:۳۰ با تله کابین به ایستگاه ۱ و از آنجا تا میدان تجریش نیم ساعت پیاده روی کردیم.

کوهها و کوهستانهای ما نشانه های اقتدار ، غرور ، و ماندگاری اند .
کمتر جایی در دنیا مثل ایران پیدا میشه که اینهمه کوه ، دریاچه ، آبشار ، چشمه ، غار ، کویر ، دشت و جنگل داشته باشه پس قدر ایرانمان را برانیم و خداوند را صدها هزار بار شکر کنیم.

نکته آموزنده : حد توانایی خود را خوب بشناسید
اغلب حوادث به سادگی و در اثر آن رخ میدهد که نفر صعود کننده مسیری را انتخاب میکند که نمی تواند از آن مسیر برگردد و یا آن مسیر راه برگشت ندارد . این مسئله یعنی انتخاب مسیرهای بیش از حد توانایی کوهنورد . باید غرور و خودپسندی را کنار گذاشت ضمنا ً نباید ترس بیمورد داشت تا فرصت باقی است برگردید.

چه زیباست درخشش برف در زیر نور خورشید
در پایان از کلیه دوستان خوبم که با نوشتن پیشنهادات و نقطه نظرات خود مرا در این وبلاگ یاری میدهند کمال تشکر را دارم. باز هم منتظر نظرات سبزتان هستم.

چه زیباست آسمان آبی در زیر درخت تنومند سر به فلک کشیده
برای دیدن عکسهای بیشتر روی اسون کلیک کنید.
+ نوشته شده در شنبه
1386/10/01ساعت 12:25  توسط پرویز شجاعی پارسا
|